ICM 2026’nın Ardından

Özgür Kelekçi
okelekci@gmail.com
Türk Hava Kurumu Üniversitesi

Matematiğin dört yıllık buluşması

Uluslararası Matematikçiler Kongresi (International Congress of Mathematicians: ICM), matematik dünyasının en önemli ve en geniş kapsamlı buluşmalarından biridir. İlk ICM, 1897 yılında Zürih’te düzenlenmiş ve 1900 yılından itibaren kongreler genel olarak dört yıllık aralıklarla gerçekleştirilmiştir [1]. Matematiğin hemen her alanından araştırmacıları bir araya getiren ICM, güncel sonuçların sunulduğu büyük bir bilimsel toplantı olmasının yanı sıra matematiğin belirli bir dönemdeki yönelimlerini ve farklı alanlar arasında ortaya çıkan yeni bağlantıları görünür kılan geniş bir panorama niteliğindedir.

ICM 2026, 23-30 Temmuz 2026 tarihleri arasında Amerika Birleşik Devletleri’nin Philadelphia kentindeki Pennsylvania Convention Center’da gerçekleştirildi. Bu kongre, 1986’da Berkeley’de düzenlenen ICM’den bu yana ABD’nin ev sahipliği yaptığı ilk ICM oldu [1]. Genel ve davetli konuşmaların yanı sıra ödül konuşmaları, panel tartışmaları, özel oturumlar ve poster sunumlarından oluşan yoğun program, dünyanın farklı bölgelerinden ve matematiğin çok çeşitli alanlarından araştırmacıları aynı çatı altında buluşturdu.

Ben de ICM 2026’ya katılma ve kongreyi yerinde izleme fırsatı buldum. Bir hafta boyunca farklı alanlardaki konuşmaları dinlemek, açılış ve ödül törenlerine katılmak, panel tartışmalarını takip etmek ve dünyanın çeşitli ülkelerinden gelen matematikçilerle aynı ortamı paylaşmak, benim için unutulmaz bir deneyim oldu. Kongrenin benim için en etkileyici yönlerinden biri, giderek daha fazla uzmanlaşan matematiğin farklı dallarını ve farklı bilimsel geleneklerden gelen araştırmacıları ortak bir ortamda buluşturmasıydı.

Bu yazıda 2026 Fields Madalyası sahiplerinin çalışmalarına yalnızca genel hatlarıyla değineceğim. Matematik Dünyası‘nda bu yıl Fields Madalyası kazanan dört matematikçinin çalışmalarını ayrıntılı biçimde ele alan yazıların yayımlanması planlanmaktadır.

Fields Madalyaları

ICM’nin en çok ilgi gören bölümlerinden biri, kongrenin açılış töreninde Fields Madalyalarının sahiplerine takdim edilmesidir. Dört yılda bir verilen Fields Madalyası, mevcut çalışmalarındaki olağanüstü matematiksel başarıların yanı sıra gelecekte gerçekleştirebilecekleri çalışmalar da göz önünde bulundurularak genç matematikçilere verilmektedir. Fields Madalyası Komitesinin en az iki, tercihen dört madalya sahibi seçmesi ve seçiminde farklı matematik alanlarının temsil edilmesini gözetmesi beklenmektedir. Adayların kongre yılının 1 Ocak tarihi itibarıyla kırk yaşını doldurmamış olmaları gerekmektedir [2].

2026 Fields Madalyaları Yu Deng, John Pardon, Jacob Tsimerman ve Hong Wang’a verildi [3]. Dört matematikçinin çalışma alanları, kısmi diferansiyel denklemler ve matematiksel fizikten simplektik geometriye, aritmetik geometriden harmonik analize kadar uzanıyordu. Ödül sahiplerinin çalışmalarındaki bu çeşitlilik, günümüz matematiğinde önemli gelişmelerin çoğu zaman tek bir alanın sınırları içinde değil, farklı yöntem ve kuramların kesişiminde ortaya çıktığını gösteren dikkat çekici bir tablo sunuyordu.

Fields Madalyası sahiplerinin açıklanması, açılış töreninin en yoğun anıydı. Pek çok katılımcı gibi ben de madalya sahiplerinin sahneye çıktığı anları telefonumla kaydettim. Matematik dünyası açısından özel bir âna tanıklık ettiğimizin farkındaydık ve bu birkaç dakikayı daha sonra hatırlayabilmek için kayda geçirmek istiyorduk. Törendeki coşku da büyük ölçüde, yıllar süren araştırma emeğinin ve matematiksel yaratıcılığın böylesine önemli bir ödülle karşılık bulmasına yakından tanıklık etmekten kaynaklanıyordu.

Yu Deng, parçacık düzeyindeki dinamiklerle gazlar ve dalgalar için kullanılan denklemler arasındaki bağı anlamamıza önemli katkılarda bulundu. Özellikle seyrek gazları betimleyen Boltzmann denkleminin katı kürelerden oluşan parçacık sistemlerinin dinamiğinden türetilmesi ve dalga kinetiği denklemlerine ilişkin sonuçları, mikroskobik modellerden makroskobik betimlemelere geçişin matematiksel olarak anlaşılmasını önemli ölçüde ilerletti. Ayrıca doğrusal olmayan Schrödinger dinamiğine yönelik olasılıksal yaklaşımlar geliştirdi [3].

John Pardon’ın çalışmaları, simplektik geometride holomorfik eğrilerin sayılması ve bu sayımlardan elde edilen geometrik değişmezlerin tanımlanması sırasında ortaya çıkan temel güçlüklere yeni yaklaşımlar getirdi. Fukaya kategorilerine ilişkin sonuçlarının yanı sıra üç boyutlu manifoldlar üzerindeki grup etkileri ve düğüm teorisindeki çalışmaları da katkılarının topolojinin farklı alanlarına uzandığını gösterdi [3].

Jacob Tsimerman, matematiksel mantıkta geliştirilen o-minimalite yöntemini aritmetik ve kompleks cebirsel geometrinin temel yöntemlerinden biri haline getirdi. Tsimerman’ın çalışmaları, periyot eşlemelerinin görüntülerinin cebirselliğine ilişkin Griffiths sanısının ve Siegel modüler çeşitleri için André–Oort sanısının kanıtlanmasında belirleyici bir rol oynadı [3].

Hong Wang, Joshua Zahl ile birlikte harmonik analiz ve geometrik ölçü kuramının uzun süredir açık temel problemlerinden biri olan üç boyutlu Kakeya sanısını çözdü [4]. Bunun yanı sıra Fourier kısıtlama problemleri ve düzlemsel dalga denklemi için yerel düzgünleştirme sanısında çok ölçekli ve ayrıştırma yöntemleriyle önemli ilerlemeler sağladı [3]. Wang ayrıca Maryam Mirzakhani’nin 2014’te ve Maryna Viazovska’nın 2022’de aldığı madalyaların ardından Fields Madalyası’na layık görülen üçüncü kadın matematikçi oldu [2].

Fields Madalyalarının yanı sıra ICM 2026 kapsamında IMU Abacus Madalyası, Shayan Oveis Gharan’a; Carl Friedrich Gauss Ödülü Yurii Nesterov’a; Chern Madalyası Graeme Segal’a ve Leelavati Ödülü ise Hannah Fry’a verildi [5]. Bu yazıda diğer ödüllerin ayrıntılarına girmeyeceğim. Yalnızca Leelavati Ödülü’ne kısa bir parantez açmak isterim. Bu ödül, Türkiye’de matematiğin kamusal bilinirliğinin artırılmasına yönelik çalışmaları ve özellikle Nesin Matematik Köyü’nün kurulması ve geliştirilmesindeki çabaları nedeniyle 2018 yılında Prof. Dr. Ali Nesin’e verilmiştir [6].

Fields Madalyası kazanan dört araştırmacının çalışmalarına birlikte bakıldığında günümüz matematiğinin genişliği kadar alanlar arasındaki geçişlerin önemi de görülüyor. Parçacık sistemlerinden aritmetik geometriye, simplektik topolojiden harmonik analize uzanan bu çalışmalar, önemli ilerlemelerin çoğu zaman farklı yöntemlerin ve bakış açılarının buluştuğu noktalarda ortaya çıktığını gösteriyor.

ICM destekleri ve bazı tartışmalar

ICM gibi büyük bir uluslararası kongreye katılmak, özellikle ev sahibi ülkeden uzakta yaşayan ve kurumsal imkânları sınırlı olan araştırmacılar için ciddi bir maddi yük oluşturabiliyor. ICM 2026 seyahat desteği programı, Simons Foundation’ın finansmanıyla, Uluslararası Matematik Birliği (IMU) ve IMU’nun Gelişmekte Olan Ülkeler Komisyonu (CDC) iş birliği içinde American Mathematical Society (AMS) tarafından yürütüldü. Programa yaklaşık 2000 başvuru yapıldı ve dünyanın farklı bölgelerinden 686 matematikçiye destek sağlandı [7][8]. Benim kongreye katılımım da bu program kapsamında sağlanan destek sayesinde mümkün oldu. Bu tür programlar, farklı ülkelerde çalışan matematikçilerin aynı akademik ortamda bulunabilmesi açısından büyük önem taşıyor.

Kongrenin ABD’de düzenlenmesi matematik topluluğu içinde önemli bir tartışmaya da yol açtı. Mart 2026’da başlatılan kampanyada ICM’nin ABD dışındaki bir ülkeye taşınması talep edildi. Kampanya, kongrenin yeri değiştirilmediği takdirde katılmama çağrısını da içerdiği için aynı zamanda bir boykot girişimiydi. Kampanyanın resmi sayfasında 2600’ü aşkın matematikçinin imzası yer aldı [9][10]. İmzacılar özellikle vize ve ülkeye giriş sorunlarını, güvenlik kaygılarını ve ABD’nin dış politikasını gündeme getirdiler. Ayrıca 2022’de Rusya’nın Ukrayna’yı işgalinin ardından St. Petersburg’da yapılması planlanan ICM’nin Rusya dışında ve çevrim içi olarak gerçekleştirilmiş olmasını hatırlatarak IMU’nun iki durum arasında tutarsız davrandığını savundular.

IMU ise bu kaygıları anladığını ancak uluslararası bilimsel iletişimin böylesi bir dönemde yüz yüze sürdürülmesinin özellikle önemli olduğunu ve yerel organizasyon komitesinin katılımcılar için güvenli ve kapsayıcı bir ortam sağlamak üzere ek önlemler aldığını açıkladı [11]. Kongre sonuçta planlandığı biçimde Philadelphia’da gerçekleştirildi.

ICM 2026’nın en görünür teması: Matematik ve yapay zekâ

ICM 2026’da en fazla öne çıkan konulardan birinin yapay zekâ ile matematik arasındaki ilişki olduğu rahatlıkla söylenebilir. Terence Tao’nun Mathematics in the Age of AI, Geordie Williamson’ın AI and Humanity’s Long Conversation ve Alex Kontorovich’in The Shape of Math To Come başlıklı geniş katılımlı konuşmaları, konuyu birbirini tamamlayan farklı açılardan ele aldı. Bunlara yapay zekânın matematiksel araştırmada nasıl kullanılabileceğinin tartışıldığı AI for Mathematics paneli ve konuyla bağlantılı diğer oturumlar da eklendi [12]. Gözlemlediğim kadarıyla bu konuşma ve paneller, kongrenin en fazla ilgi gören ve katılımcılar arasında en çok tartışılan etkinlikleri arasındaydı. Özellikle büyük salondaki AI for Mathematics panelinin yoğun katılımı ve oturum sonrasında konunun koridor sohbetlerinde de sürmesi, yapay zekânın matematikçiler için artık uzaktan izlenen bir teknoloji olmadığını açık biçimde gösteriyordu.

Panel sonrasındaki sohbetlerde, özellikle genç araştırmacıların dile getirdiği belirgin bir gelecek ve kariyer kaygısıyla karşılaştım. Yapay zekânın matematikçinin rolünü ve akademik çalışma biçimlerini ne ölçüde değiştireceği sıkça gündeme geliyordu. Gelişmekte olan ülkelerden gelen araştırmacıların dile getirdiği başka bir endişe ise mevcut fırsat eşitsizliğinin daha da büyümesiydi. En güçlü yapay zekâ modellerine ve hesaplama altyapılarına erişimin ülkeler ve kurumlar arasında eşit dağılmaması, gelecekte matematikçilerin araştırma olanakları bakımından yeni ve daha derin eşitsizlikler yaratabilir.

Terence Tao, konuşmasında öncelikle yapay zekâ sistemlerinin ne kadar başarılı olduğunu ölçmeye çalışmak yerine daha temel bir soru üzerinde durdu: Modern yapay zekâ teknolojileri matematiksel görevleri yerine getirmede giderek daha yetenekli hale gelirse matematik topluluğu buna nasıl karşılık vermelidir? Tao’ya göre bu yalnızca teknik bir soru değil, matematiksel araştırmanın amaçları, değerleri ve kurumlarıyla ilgili etik, kültürel ve toplumsal bir sorudur. Matematik yalnızca açık problemleri çözmekten ibaret değildir. Yeni kuramlar geliştirmek, dünyayı anlamak, ortak bir bilgi birikimi oluşturmak, matematik topluluğunu güçlendirmek ve gelecek kuşakları yetiştirmek de matematiksel faaliyetin temel amaçları arasındadır [14]. Bu tartışmaların arka planında, yapay zekâ sistemlerinin araştırma düzeyindeki matematik problemlerinde ulaştığı performans da vardı. Örneğin 2026’da gerçekleştirilen First Proof çalışmasının ikinci aşamasında dört yapay zekâ sistemi on araştırma düzeyi problem üzerinde sınandı ve bu problemlerin yedisinde en az bir sistemin çözümü uzman değerlendirmesinden geçer not aldı [15].

Tao’nun konuşmasındaki en dikkat çekici noktalardan biri, matematiksel bir çözümün geçirdiği aşamalara ilişkin yaptığı ayrımdı. Açık bir problem için bir ispatın üretilmesi sürecin yalnızca başlangıcıdır. İspatın doğrulanması, açık ve anlaşılır biçimde yazılması, yayımlanması, matematik topluluğu tarafından değerlendirilip kabul edilmesi ve sonunda alanın genel kuramsal yapısı içine yerleştirilmesi gerekir. Yapay zekâ ispat üretimini ve biçimsel doğrulamayı büyük ölçüde hızlandırırsa matematik, Tao’nun ifadesiyle “ispat kıtlığı” döneminden “ispat bolluğu” dönemine geçebilir. Böyle bir durumda asıl darboğaz yeni ispatların bulunması değil, bunların okunması, anlaşılması, değerlendirilmesi ve matematiksel bilgi birikimi içinde özümsenmesi olacaktır. Tao bu düşünceyi oldukça radikal bir yayın ölçütüne kadar götürüyor: Yazarların kendi sonuçlarını doğru biçimde ve uygun atıflarla uzman düzeyinde açıklayabildiklerini gösteremedikleri çalışmaların yayımlanmaması gerektiğini savunuyor. Ona göre hiçbir insanın yeterince anlayıp açıklayamadığı bir ispat, biçimsel olarak doğrulanmış olsa bile eksik kabul edilmelidir [14].

Geordie Williamson ise matematiği “insanlığın en uzun konuşması” olarak tanımlayan tarihsel bir çerçeveden hareket etti. Öklid, Pisagor, Euler ve Poincaré gibi geçmişte yaşamış matematikçilerin ortaya koyduğu fikirlerin bugün hâlâ tartışılmasını, matematiğin kuşaklar boyunca devam eden ortak bir düşünce faaliyeti olmasının göstergesi olarak ele aldı. Williamson’a göre matematik bu uzun tarihi boyunca temeller krizi ve bilgisayar destekli ilk ispatlar gibi önemli dönüşümler yaşamıştı. Biçimsel ispat sistemleri ile araştırma düzeyinde matematiğe katkı sunmaya başlayan yapay zekâ da yeni bir dönüşümün işaretlerini taşıyordu. Buradaki temel soru, yapay zekânın yalnızca daha fazla sonuç üretip üretmeyeceği değil, matematiksel dünyayı anlamamıza yardım mı edeceği, yoksa bu anlayışı zayıflatma tehlikesi mi taşıdığıydı [16].

Alex Kontorovich’in konuşması ise yapay zekâ ile biçimsel doğrulama sistemlerinin matematiksel araştırmanın günlük işleyişini nasıl değiştirebileceğine odaklanıyordu. Özellikle Lean ispat yardımcısı ve onun üzerinde geliştirilen geniş matematik kütüphanesi Mathlib, bir ispatın her mantıksal adımının bilgisayar tarafından denetlenmesine imkân sağlıyor. Kontorovich, doğal dilde yazılmış matematiksel metinlerin yapay zekâ yardımıyla biçimsel dile aktarılması, uzun hesaplamaların ve teknik ara adımların otomatik olarak kontrol edilmesi ve mevcut matematik bilgisinin makine tarafından kullanılabilir kütüphanelere dönüştürülmesi üzerinde durdu. Bununla birlikte konuşmasındaki önemli uyarılardan biri de matematikçinin kullandığı araç ne olursa olsun ileri sürdüğü iddiaların doğruluğundan sorumlu olmaya devam etmesiydi [17].

Tao ve Kontorovich’in yaklaşımları bu bakımdan birbirini tamamlıyordu. Kontorovich daha çok matematiksel araştırmanın hangi yeni araçlar ve iş akışlarıyla yürütülebileceğini tartışırken Tao, bu araçların yaygınlaşması durumunda matematik topluluğunun hangi amaç ve değerleri koruması gerektiğini sorguluyordu. AI for Mathematics panelinde de benzer biçimde, yapay zekânın teorem ispatı, örnek ve karşı örnek üretimi, literatür taraması ve biçimsel doğrulama alanlarındaki olanaklarının yanında insan denetimi, açıklanabilirlik ve bilimsel sorumluluk konuları öne çıktı.

Bu tartışmaların daha somut bir karşılığı, 2 Haziran 2026’da yayımlanan ve IMU tarafından da desteklenen Leiden Declaration on Artificial Intelligence and Mathematics oldu. Bildirge, yapay zekâ araçlarının kullanımının açıkça belirtilmesi, matematiksel sonuçlar ve atıflar konusundaki sorumluluğun insan yazarlarda kalması ve yayın ve hakemlik süreçlerinde yapay zekâ kullanımına ilişkin açık ilkeler geliştirilmesi gibi konularda matematikçilere, kurumlara ve politika yapıcılara yönelik öneriler içeriyor [13].

ICM 2026’daki tartışmalardan çıkan genel izlenim, yapay zekâ karşısında ne koşulsuz bir iyimserliğin ne de bütünüyle reddedici bir tutumun baskın olduğuydu. Daha çok matematik topluluğunun bu dönüşümü dışarıdan izlemek yerine, yapay zekânın kullanım ilkelerini, bilimsel sorumluluk ölçütlerini ve erişim koşullarını kendisinin tartışarak belirlemesi gerektiği düşüncesi öne çıkıyordu. Yapay zekâ matematiksel araştırmanın önemli bir aracı haline gelebilir. Ancak ispatların anlamlandırılması, önemli problemlerin seçilmesi, yeni kavramsal bağlantıların kurulması ve matematiksel bilginin gelecek kuşaklara aktarılması hâlâ matematik topluluğunun ortak sorumluluğunda olacaktır.

ICM 2026’dan geriye kalanlar

ICM 2026, matematiğin son yıllardaki önemli başarılarının ve araştırma yönelimlerinin bir arada görülebildiği kapsamlı bir bilimsel buluşma oldu. Fields Madalyaları farklı alanlarda elde edilen çarpıcı sonuçları öne çıkarırken, genel konuşmalarda ve panellerde matematiksel araştırmanın mevcut durumunun değerlendirilmesinin yanı sıra gelecekte araştırmaların nasıl değişebileceği de tartışmaya açıldı. Özellikle yapay zekâ ile matematik arasındaki ilişkiye ayrılan etkinlikler, matematikçilerin çalışma biçimlerinin, ispat anlayışının ve bilimsel iletişimin önümüzdeki yıllarda önemli bir dönüşüm geçirebileceğini gösteriyordu. Kongreden hemen önce New York’ta düzenlenen 20. IMU Genel Kurulu’nda, 2030 ICM’nin Glasgow’da, 21. IMU Genel Kurulu’nun ise Dublin’de yapılması kararlaştırıldı [18].

Kongre aynı zamanda matematiğin uluslararası niteliğini de önemli ölçüde yansıtıyordu. Farklı ülkelerden ve araştırma geleneklerinden gelen matematikçilerin aynı ortamda bulunması, bilimsel fikirlerin dolaşımı ve yeni bağlantıların kurulması bakımından önemliydi. Seyahat destekleri bu katılımı genişletmeye çalışırken, kongrenin ABD’de düzenlenmesine yönelik eleştiriler ve taşınması talebi, uluslararası bilimsel etkinliklerde erişim, güvenlik ve eşit temsil konularının göz ardı edilemeyeceğini de ortaya koydu.

Benim açımdan ICM 2026’nın en önemli yönlerinden biri, matematiğin birbirinden uzak görünen alanlarını ve bu alanlarda çalışan araştırmacıları ortak bir çerçevede görebilme imkânı sunmasıydı. Kongre boyunca dinlediğim konuşmalar kadar, farklı alanlardan araştırmacılarla aynı ortamı paylaşmak ve matematiksel çalışmaların daha geniş bir topluluk içinde nasıl şekillendiğini gözlemlemek de değerliydi.

Philadelphia’daki bir haftanın ardından bende kalan temel izlenimi şu şekilde özetleyebilirim. Matematik özünde teoremlerden ve ispatlardan oluşsa da daha geniş bir perspektiften bakıldığında soruların, yöntemlerin, kurumların, teknolojik araçların ve dünyanın farklı bölgelerinde çalışan insanların birlikte biçimlendirdiği canlı ve sürekli dönüşen bir düşünsel alandır. ICM gibi kongreler de bu alanın belirli aralıklarla kendisine dışarıdan bakabildiği, başarılarını değerlendirdiği ve geleceğe ilişkin yeni sorular ortaya koyduğu önemli buluşma noktalarıdır.

Kaynakça

1. International Mathematical Union, “Past International Congresses of Mathematicians (ICMs),” https://www.mathunion.org/icm/past-icms. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
2. International Mathematical Union, “Fields Medal,” https://www.mathunion.org/imu-awards/fields-medal. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
3. International Mathematical Union, “Fields Medals 2026,” https://www.mathunion.org/imu-awards/fields-medal/fields-medals-2026. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
4. Hong Wang and Joshua Zahl, “Volume estimates for unions of convex sets, and the Kakeya set conjecture in three dimensions,” arXiv:2502.17655 [math.CA], 2025, https://arxiv.org/abs/2502.17655. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
5. International Mathematical Union, “The recipients of the IMU Awards 2026 for mathematical achievement,” https://www.mathunion.org/. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
6. International Mathematical Union, “Leelavati Prize 2018,” https://www.mathunion.org/imu-awards/leelavati-prize/leelavati-prize-2018. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
7. American Mathematical Society, “International Congress of Mathematicians (ICM) Travel Grants,” https://www.ams.org/grants-awards/travel-grants/icm. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
8. International Mathematical Union, Commission for Developing Countries, “686 ICM2026 Travel Grants Awarded,” https://www.mathunion.org/cdc/slider-item/15975. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
9. “Move the 2026 ICM out of the US,” imza ve boykot kampanyasının sayfası, https://sites.google.com/view/icm2026boycott/home. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
10. Ila Varma and Tarik Aougab, “Move the 2026 ICM out of the United States,” Science for the People, 29 Mart 2026, https://scienceforthepeople.org/2026/03/29/move-the-2026-icm-out-of-the-united-states/. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
11. International Mathematical Union Executive Committee, “A statement from the International Mathematical Union,” 30 Mart 2026, https://www.mathunion.org/imu-news/archive/2026/imu-news-136-march-2026. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
12. Yen Duong, “AI Will Be Top of Mind at ICM, Math’s Biggest Conference,” Simons Foundation, 4 Mayıs 2026, https://www.simonsfoundation.org/2026/05/04/ai-will-be-top-of-mind-at-icm-maths-biggest-conference/. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
13. “Leiden Declaration on Artificial Intelligence and Mathematics,” 2 Haziran 2026, https://leidendeclaration.ai/. DOI: 10.5281/zenodo.20302944. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
14. Terence Tao, “Mathematics in the age of AI,” arXiv:2608.16753 [math.HO], 17 Ağustos 2026, https://arxiv.org/abs/2608.16753. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
15. Mohammed Abouzaid, Nikhil Srivastava, Rachel Ward ve Lauren Williams, “First Proof Second Batch,” arXiv:2606.18119 [cs.AI], 2026, https://arxiv.org/abs/2606.18119. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
16. Geordie Williamson, AI and Humanity’s Long Conversation, ICM 2026 Public Lecture, 26 Temmuz 2026, International Mathematical Union, YouTube, https://www.youtube.com/watch?v=N3n27a3SeXc. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
17. Alex Kontorovich, “The Shape of Math To Come,” arXiv:2510.15924 [math.HO], 2025, https://arxiv.org/abs/2510.15924. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.
18. International Mathematical Union, “ICM 2030,” https://www.mathunion.org/icm/icm-2030. Erişim tarihi: 22 Ağustos 2026.